Λευτεριά στο GAMATO!!!! (και άλλα συναφή...)

Να που μου μ' αυτό το θέμα μου δόθηκε κι εμένα η ευκαιρία να συστηθώ και να πάρω λίγη απ' τη δόξα του κυρίου Γουρούνη (ο οποιός έχει μονοπολησει το blog μας...). Εγώ δεν θ'αρχίσω με τις κλασσικές γλυκανάλατες σαχλαμάρες για τη ζωή μου, και τις μουσικές μου εμπειρίες (εξάλλου, who cares??). Απλά είμαι κι εγώ ένας απ' τους "4" που ξεκινήσαμε αυτό το μεγαλεπίβολο project κι ελπίζω να έχουμε την στήριξη και την συμπαράσταση όλων σας!

Τεσπα... ας μπω κατευθείαν στο ψητό:

"Κλείσανε το gamato!!! Ας βγούμε όλοι στους δρόμους!!!"

Ακούγεται ωραίο κ επαναστατικό, σωστά?

Τώρα ας προσθέσουμε κι έναν πιο "κοινωνικό" τόνο:

"Οι πολιτικοί που έκλεψαν είναι ελεύθεροι, αλλά κλείσανε το gamato!!! Ας βγούμε όλοι στους δρόμους!!!"

Πιο καλό και πιο πειστικό δεν είναι τώρα?

ΠΕΛΕΝΤΟΥΡΙΑ (ο τόνος στο Υ) όπως θα' λεγε κι ο παππούς μου!!!

Πως θα βγείς ρε μαλάκα έλληνα (συγγνώμη κιόλας - βάλτε ΜΠΙΠ στο έλληνα) στους δρόμους για το gamato, όταν σε κλέβουν οι ίδιοι τύποι εδώ και 20 χρόνια και πας και τους ξαναψηφίζεις??? Κάποιοι έπαιζαν στοίχημα με τα λεφτά απ' τα κρατικά ταμεία και κανένας δεν ξεσηκώθηκε, και θα ξεσηκωθούμε τώρα??? Μακάρι να βγω ψεύτης, αλλά δεν το νομίζω...

Ξέρετε τι μου θυμίζει ο ελληνικός λαός? Το έχω ξαναπεί βέβαια, αλλά ας γίνω κουραστικός.

Χέστηκα. Εξάλλου δικό μας είναι το blog.

Μου θυμίζει το ανέκδοτο μ' εκείνον τον κυνηγό που πηγαίνει ξανά και ξανά στο δάσος για να σκοτώσει αρκούδες, και τελικά καταλήγει να τον συνουσιάζουν αυτά τα συμπαθή θηλαστικά...

Οπότε έρχεται κάποια στιγμή μια αρκούδα και του λέει: "Κυνηγέ, πρέπει να το παραδεχτείς.. Δεν έρχεσαι μόνο για κυνήγι στο δάσος..."

Νομίζω καταλάβατε την παρομοίωση με τον μαζοχιστή έλληνα, έστω και μέσω ενός ηλίθιου αστείου.

Ας επανέλθω όμως, γιατί δεν έχω σκοπό να δώσω πολιτικές προεκτάσεις στο "σκέφτομαι και γράφω" μου.

Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι οι πολιτικοί και γενικά όσοι έχουν εξουσία σ' αυτήν τη χώρα κάνουν ότι θέλουν γιατί τους το επιτρέπουμε εμείς, ο αδιάφορος λαός. Φυσικά όταν οι πολιτικοί είναι διατεθειμένοι να εκπληρώνουν τα ρουσφέτια μας, πιστεύετε έχουν ηθικό κόλλημα να βολέψουν και τον δικό τους ποπό? Δεν θα τους χαρακτήριζα και πρωτοσύγγελους της μητρόπολης από άποψη ηθικών αρχών κι αναστολών....

Επομένως, τα άδεια ταμεία, οι περικοπές μισθών, το κλείσιμο του gamato κλπ, είναι μόνο λίγα απο όσα μας αξίζουν. Και ακόμα περισσότερα θα έρθουν. Το μόνο ενθαρρυντικό είναι ότι δεν υπάρχουν πλέον χρήματα για να κλαπούν...

Κλείνοντας, θα ήθελα να στείλω το δικό μου μήνυμα γνήσιας αγανάκτησης και οργής:

"Ανεχτήκαμε πολλά: Μίζες στη Siemens επί 20 χρόνια, τζόγος με τα χρήματα των ταμείων, τζόγος στο χρηματιστήριο (επί Σημίτη, αν θυμάστε...), πολιτικοί να χτίζουν βίλες και αναψυκτήρια με λεφτά φορολογούμενων, περικοπή μισθών για να βγουν τα σπασμένα, επιπλεόν φορολογία. ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕΙΣΕΤΕ ΤΟ GAMATO!!!!!!!!! ΑΥΤΟ ΠΙΑ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ!"

Με αγάπη: Ο Θείος

PS: Αυτή τη φορά προτίμησα να μαλώσουμε περί πολιτικής. Την επόμενη η συζήτηση θα παέι και στα πνευματικά δικαιώματα... Εκεί έχει πολύ ψωμί!

Περί Καπνίσματος

Αν κάτι μας χαρακτηρίζει ως έλληνες, αυτό είναι η υπερβολή. Έχει μυριογραφτεί από πολλούς και σημαντικότερους εμού, αλλά η καθημερινή συνειδητοποίηση μπορεί μόνο να σε εκνευρίσει ή να σε λυπήσει. Σάββατο βράδυ στην πόλη, κι εκεί που έχω αποφασίσει να κλείσω κάθε δίαυλο επικοινωνίας με τον έξω κόσμο και να βάλω να παίζει η έκτη και τελευταία σεζόν των «Χαμένων» (που μακάρι να τους βρούνε, να ησυχάσει το κεφάλι μας απ’αυτό), με πήρε ένας φίλος -απ’αυτούς που τους συναντάς μια φορά στο λύκειο, μία σαν φοιτητής, μία στο γάμο τους και μία όταν αποδημούν εις Κύριον- και κανονίσαμε ένα μεταμεσονύκτιο ποτάκι σε ένα από τα in στέκια της πόλης το τελευταίο διάστημα. Αποφάσισα, λοιπόν, πως οι αμερικανιές μπορούν να περιμένουν και του έκανα τη χάρη, τι χάρη δηλαδή, αφού με το μαγαζί ενθουσιάστηκα, τόσο με τη μουσική, το χώρο και την ωραία μπαργούμαν, όσο και με το ότι ουίσκι special με 8 ευρώ είχα καιρό να πιω. Όλα καλά, όλα ανθηρά, ώσπου ανάψαμε δυο τσιγαράκια. Αυτό ήταν. Το μισό προσωπικό έπεσε επάνω μας, λες και αναγνώρισαν ξαφνικά στα πρόσωπά μας τα αδέρφια Παλαιοκώστα, και μερικοί ευγενικά, άλλοι όχι τόσο, μας είπαν ότι μπορούμε να καπνίσουμε μόνο έξω. Έξω. Παρέα με το χιονόνερο.
Δεν είμαι φανατικός καπνιστής και μπορώ να αντέξω και χρόνο χωρίς τσιγάρο, οπότε το συγκεκριμένο μέτρο με αφήνει παγερά αδιάφορο. Μπορώ ακόμα και να καταλάβω όλους εκείνους που ξαφνικά έμαθαν τον όρο «παθητικός καπνιστής» και τον αμολάνε ελεύθερα δεξιά-αριστερά, γιατί όντως το παθητικό κάπνισμα είναι εξίσου βλαβερό. Απλά αλίμονο αν η διαφορά μας απ’τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες ήταν μόνο αυτή. Σε μια χώρα που θυμίζει μια τεράστια χωματερή, αφού ο καθένας αφήνει τη βρώμα του όπου του καπνίσει, που στις μεγαλουπόλεις της χρειάζεσαι 3-4 φίλτρα τουλάχιστον για να πιεις νερό, που οι μισές αποχετεύσεις είναι τουλάχιστον τριτοκοσμικές, και που οι μισοί έλληνες νομίζουν ότι οι όροι «βιολογικός καθαρισμός» και «ανακύκλωση» είναι όροι cult ταινίας sci-fi του ’60, ναι, έλληνες, το παθητικό κάπνισμα θα σας σκοτώσει…

Εξάλλου, τις προάλλες θυμήθηκα τον μακαρίτη τον Όσκαρ Ουάιλντ που έγραψε ότι το κοινό έχει ανάγκη να γνωρίζει τα πάντα εκτός από αυτά που αξίζει να γνωρίζει, όταν ο Γιώργάκης περιχαρής έβγαινε από το Λευκό Οίκο να μας ανακοινώσει ότι καταργούνται οι βίζες για το Αμέρικα, κι όλα αυτά σε ειδικό έκτακτο δελτίο, στη μέση αγώνα Champions League. Όλοι μπορούμε να φανταστούμε τι άκουσε η μαμά του, η κα Μαργαρίτα, απ’τους απανταχού ποδοσφαιρόφιλους, αλλά και ιδιοκτήτες καφετεριών…Παρεπιπτόντως, το ότι καταργήθηκε η βίζα δε σημαίνει ότι θα χάσουμε το δικαίωμα μας στην ελάσσονα σεξουαλική παρενόχληση απ’την κάθε δίμετρη ντουλάπα που δουλεύει σε αμερικανικό αεροδρόμιο. Μην ανησυχείτε…

Τέλος, χθες διάβασα για ένα μωρό στην Κορέα (δεν είμαι σίγουρος, πρόκειται πάντως για μία από εκείνες τις χώρες), που πέθανε γιατί οι γονείς του το ξέχασαν, καθώς ήταν απασχολημένοι φροντίζοντας το διαδικτυακό τους μωρό, σε μία απ’αυτές τις on-line ανοησίες. Πολλά μπορεί κανείς να πει και να γράψει, αλλά το κυριότερο είναι ότι η ζωή έξω απ’τα 2 GB, τα modems και τα routers, είναι πιο όμορφη και μακάρι να το καταλάβουμε όλοι κάποια μέρα. Κι αν νομίζετε πως η Κορέα είναι πολύ μακριά, μη φάτε, έχει γλαρόσουπα. Κάποιο βράδυ που θα γυρνάτε σπίτι σας ρίχτε μια ματιά σε ένα internet café, δείτε όλες αυτές τις αποβλακωμένες φάτσες και μετά πείτε μου ότι αυτό δε θα μπορούσε να γίνει στη γειτονιά σας…

-Σας ευχαριστουμε για τη βοήθεια και την υποστήριξή σας στα πρώτα μας βήματα. Τα σχόλιά σας κι οι ιδέες σας είναι ο μόνος μας οδηγός.-

Κος Γουρούνης

Αν δεν παινέψουμε το σπίτι μας θα πέσει να μας πλακώσει...

Επειδή τα λέει καλά ο τίτλος, το crew του heavenly sound θα είναι την τρίτη στον Συνδετήρα (από πολλά πόστα....) με καλή House/Funk μουσική και απαράμιλλο service!

Καλη αρχή!!!!!!!

Οι πρώτες αναμνήσεις που έχω από ραδιόφωνο είναι πολύ μακρινές και μετά βίας τις θυμάμαι. Είμαι σίγουρος όμως ότι τις απέκτησα κάποια Κυριακή, όταν κάποιος ευγενής κύριος μετέδιδε προπολεμικά τραγούδια για να τα ακούσουν ο πατέρας μου και άλλοι 3 - 4 (δεν παίρνω και όρκο για τον ακριβή αριθμό) καθώς χαλάρωναν πριν από άλλη μια κουραστική βδομάδα. Δε χρειάζεται να αναλύσουμε το τραύμα που μπορεί να προκαλέσει σε ένα φυσιολογικό παιδί αυτή η εμπειρία, ούτε βέβαια το πόσο πολύ αντιπαθεί το ίδιο φυσιολογικό παιδί τη ραδιοφωνία μετά από καμιά 50αριά τραγούδια του Αττίκ…
Μπορεί, λοιπόν, να μου πήρε καμιά δεκαριά χρόνια να παίξω με τις ραδιοφωνικές συχνότητες, αλλά όταν το έκανα, κοινώς (και μετά συγχωρήσεως) αποβλακώθηκα. Γυρνούσα απ’το σχολείο μια ώρα πριν σχολάσουν τα υπόλοιπα παιδιά για να ακούσω, θυμάμαι, μια ροκ εκπομπή, της οποίας η παραγωγός θύμιζε με τα μικρά της λογίδρια τα πρώτα βήματα της Αλέκας, πριν αρχίσει να μοιάζει εξωτερικά στον Γκορμπατσόφ. Φουλ αριστεροαναρχοϊδεολογία λοιπόν, και για καλή μουσική ούτε λόγος. Κι έτσι καθώς πλούτιζα τις γνώσεις μου στα διάφορα τσεχοσλοβάκικα μανιφέστα, ξεχνούσα την μελωδία μιας καλοκουρδισμένης κιθάρας ή την ροή του ρυθμού μέσα από ένα προσεγμένο ντραμ-μπιτ.
Ώσπου μπήκε στη ζωή μου το φοιτητιλίκι, σε μια πόλη που ζει και αναπνέει γι’ αυτήν καθαυτή τη μουσική, μέσα απ΄τα διάφορα ρετρό μουσικά στέκια της Βαλαωρίτου, τους ερασιτεχνικούς σταθμούς, και τις αναρίθμητες μπάντες που ψάχνουν να κάνουν κι αυτοί το κομμάτι τους (σε ένα μουσικό στερέωμα που τους φτύνει στα μούτρα, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία). Και μετά από 4 και βάλε χρόνια απραξίας και αμπελοφιλοσοφίας, συνειδητοποίησα σιγά σιγά ότι η μουσική ναι μεν μας καλλιεργεί, μας αγαλλιάζει, κι όλες αυτές οι θεωρητικές μαλακίες που μας μάθαιναν σε ένα μάθημα στο Γυμνάσιο που παίζει να μην έχω παρακολουθήσει και ποτέ, αλλά πάνω απ’όλα είναι ο απόλυτος οδηγός για να κάνουμε την πλάκα μας, να διασκεδασουμε, να πιούμε ένα ποτό με τον κολλητό, να την πέσουμε στον/ην γκόμενο/α που κάηκε απ’τον αναπτήρα που άναψε γιατί λύγωσε απ’την πολλή καψούρα, και πάει λέγοντας.
Γι’ αυτό όταν τα φιλαράκια μου, ο Λεό και ο Τσίρι μου μίλησαν γι’αυτήν την ιδέα που είχαν ξετρελάθηκα, είδα το ραδιόφωνο με άλλο μάτι, και ξέχασα και τα βαρετά απογεύματα με τον κάθε Κωστάλα, και την εφηβεία της επανάστασης και της ιδελογίας. Είδα μια πηγή καλής μουσικής – άλλωστε τα παιδιά είναι απ’τους λίγους κι εκλεκτούς κατοίκους αυτής της πόλης που μπορούν να δηλώνουν γνώστες της καλής και ποιοτικής μουσικής- αλλά και σαν μια ευκαιρία να κάνουμε το χαβαλέ της ζωής μας, κι όσο δύναται, αυτό να περνάει και σε όσους θα μπουν στον κόπο να ακούσουν το Λεωνίδα, τον Πάνο, το Γιαννάκη, το Χρήστο κι όλη την παρέα, να κάνουν απλά την πλάκα τους.
Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, όλα αυτά είναι ένα κλικ μακριά. Καλώς ήρθατε στον κόσμο της μελωδίας, της διασκέδασης και της καλής,φιλικής ατμόσφαιρας.

Καλώς ήρθατε στη συχνότητα του Heavenly Sound Radio!

Κος Γουρούνης

STAY TUNED!

Το πρόγραμμα του Heavenly Sound, επιστρέφει αυτήν την εβδομάδα πιο πλούσιο και ολοκληρωμένο!

ΠΡΩΤΗ ΕΚΠΟΜΠΗ!!!

Αυτή την παρασκευή (05/03) στις 19:00!

Η Πρεμιέρα Πλησιάζει...

Σύντομα On Air!